Deski tarasu łuszczą się i drzazgą pod stopami — Rotterdam, Holandia Południowa

Deski tarasu, na których pojawiają się odstające drzazgi, szorstkie miejsca i rozluźnione włókna, cierpią z powodu degradacji UV i cyklicznego nawilżania-suszenia. Słońce rozkłada ligninę drewna, a powtarzające się zamaczanie i suszenie rozluźnia włókna — powierzchnia staje się coraz bardziej szorstka i niebezpieczna, zwłaszcza dla bosych stóp. Sosna impregnowana i cedr są podatne po 2–4 latach bez powłoki ochronnej. Naprawa zależy od stopnia uszkodzenia: lekkie łuszczenie szlifuje się papierem o ziarnistości 60–80 i zabezpiecza impregnatem; przy średnich uszkodzeniach stosuje się szlifierkę taśmową; mocno spękane deski z głębokimi rysami wymienia się. Stolarz może przeszlifować, zaimpregnować i selektywnie wymienić deski, przywracając bezpieczną powierzchnię.